Denemarken Zweden 2013

 

 

 

 

 

 

 

Een autorondreis langs onder andere de grote steden Kopenhagen, Stockholm en Göteborg met een afsluiting in Hamburg.

 

We maakten deze reis van 3 juli tm. 15 juli 2013. Historische steden, Smörrebröd, grote bossen, meren en elanden. Dat is de sfeer die we willen proeven als we dit jaar op pad gaan. Voor het eerst naar Kopenhagen en Zweden. Het blijft lastig keuzes te maken. We willen nog steeds te veel zien in een te korte tijd. Maar, we worden er al wel beter in.

Vliegen zou veel tijd besparen maar dit zit er helaas (nog) niet in. Schoonzus toch maar eens een cursus vliegangst overwinnen cadeau doen. Want als je nagaat dat Stockholm ongeveer even ver van de Veluwe verwijderd is als Rome dan zijn het behoorlijke afstanden. Aan de andere kant biedt de auto je de vrijheid te stoppen waar je wilt.

In het verslag staan onze belevenissen van dag tot dag aangevuld met wat foto's. Als je er op klikt zie je een grotere versie.

Zouden we elanden hebben gezien?

 

woensdag 3 juli Ede – Kopenhagen 890 km

 

Vanaf de Veluwe vertrekken we om 07.35 uur, een halfuurtje later dan gepland.

Zo midden in de week en net voor de schoolvakanties is het nog betrekkelijk rustig op de weg.

Via Apeldoorn, Osnabrück, Hamburg en Odense rijden we vandaag naar ons hotel net buiten Kopenhagen. Dit is dan ook direct de langste etappe van deze reis. Je kunt ook de oversteek met de boot maken vanuit Noord Duitsland, maar wij rijden de route over de Grote Beltbrug. (tol)

Na 2 uur en 15 minuten een eerste stop voor Kaffee mit kuchen. De geur van verse koffie in combinatie met de nog warme taart geeft ons al direct het vakantiegevoel.

Tussen Hamburg en Flensburg tanken we even. (€ 1,62 per liter) De broodjes ham/kaas hebben we vrij ongemerkt onderweg al soldaat gemaakt.

Om 12.55 uur rijden we grens over tussen Duitsland en Denemarken. Goh, is Denemarken zo dichtbij? Bij één van onze vorige bezoeken zo’n 30 jaar geleden moesten we nog de hele auto uitpakken bij de grenscontrole. Nu blijkt een simpel blauw bord voldoende om te laten weten dat je de grens met Denemarken passeert. Of je moet het merken aan de rijstijl van de Denen. Veel van hen hebben namelijk de gewoonte om op de snelweg de auto er gewoon voor te gooien als ze willen inhalen. Bij het eerste wegrestaurant na de grens stoppen we even in de hoop een bankautomaat te vinden. Het is wel handig wat Deense Kronen op zak te hebben. Helaas geen automaat. Ook een volgende stop levert niets op.

We maken om 13.30 uur nog een stop voor toiletbezoek en drinken wat fris uit onze koeltas. Bij de Grote Beltbrug betalen we de tol in euro’s, wat niet slim is. 35 euro is wel een riante omrekenkoers. 15 km. voor Kopenhagen komen we in een file terecht. Er zijn wegwerk-zaamheden tussen Odense en Kopenhagen. Het levert ons een kleine vertraging van 15 minuten op. Stuk minder dan het tegemoet komend verkeer. We meten daar een file van ruim 11 km. in de brandende zon. Precies 17.00 uur komen we bij het hotel aan. (Park Inn Copenhagen Airport) Hier zullen we 2 nachten blijven. We zien de parkeertarieven voor de

parkeergarage van het hotel en besluiten een plekje te zoeken in een van de omliggende straten. Eerst zetten we de bagage eruit. Er zijn veel parkeerhavens die op het eerste gezicht allemaal vol lijken te staan. Maar op nog geen 100 meter van het hotel vinden we een prima stekje waar we de auto 2 dagen kunnen laten staan.Bij het inchecken krijgen we voor beide kamers een gratis upgrade. De kamers liggen in het nieuwe gedeelte van het hotel. De kamers zijn niet echt groot, maar hebben wel goede boxsprings en een mooie badkamer. Flatscreen tv en gratis Wifi. Er is (nog) geen airco. De apparatuur is al wel op het dak geplaatst en men is bezig met aansluiten. We eten vroeg in het hotel. Er is een a la carte menu, maar die avond ook een buffet. Ik neem een zalmgerecht van de kaart en de anderen kiezen voor het buffet. Het heerlijke stukje gegrilde zalm is zo verdwenen. Ook de buffetgangers hebben het naar hun zin.

Net als ik een toetje van de kaart wil uitzoeken komt een medewerker vertellen dat ik ook een toetje mag nemen van het buffet. Toch aardig.

Na het eten besluiten we nog even de benen te strekken. Op nog geen 10 minuten lopen ligt het Amager Strand. Van daar zien we de Øresundbrug, die de verbinding vormt tussen Denemarken en Zweden, duidelijk liggen. De brug was onder andere het decor voor de Zweedse TV-serie The Bridge. Ook de kust van Zweden, aan de overkant van de straat van Øresund, is van hieruit al te zien. Het terrein rond het strand is ingericht voor sportactiviteiten. Er is een kleine, ronde houten pier. Jongelui zijn hier nog aan het zwemmen.

donderdag 4 juli Kopenhagen

 

Om 7.45 uur zitten we aan het ontbijt. Aan de hand van de reisgids nemen we nog even door wat we vandaag willen gaan zien. In een ANWB- gidsje staat een stadwandeling. We besluiten die gedeeltelijk te volgen. We willen niet met het boekje lopen slepen, maar een kopie van de pagina mee-nemen. Als we bij het kopieerapparaat staan komt een medewerkster ons vriendelijk helpen. Ze tikt voor ons de toegangscode in. We mogen zonder kosten kopiëren. Aan de hotelbalie kopen we alvast de metrokaartjes (ook voor de terugreis).

Het metrostation Femøren ligt direct tegen de achterzijde van het hotel aan. (geen geluidsoverlast.) Het is een nieuwe lijn die van het vliegveld naar Kopenhagen loopt. De lijn blijft grotendeels bovengronds. Een moderne metro zonder bestuurder.Na een ritje van nog geen 10 minuten komen we om 10.00 uur aan op metrostation Kongens Nytorv. Het plein ligt vlak bij Nye havn en is een goed punt om onze wandeling op te pakken.

Even de weg oversteken en we zijn al snel bij Nye havn. In alle reisgidsen staat ongeveer beetje dezelfde foto. Dus die willen we zelf ook maken. We lopen op de tegenoverliggende kade om de gekleurde huizen goed te kunnen bekijken. Vanuit deze haven vertrekken ook achter elkaar brede open rondvaartboten.

Via de Amalien-tuin (Deens: Amalienhaven) lopen we door een haag van heerlijk geurende roze rozen naar de grote fontein. Van daar uit steken we de straat over om het Koninklijk paleis (Amalienborg) met de wachtposten te bekijken. Het paleis ligt rond een groot plein, Amalienborg slotsplads.

De wachten zijn erg formeel en mogen niet praten. (heb ik aan hun gevraagd) Hun uniform lijkt op dat van onze marechaussee. Via de Amaliegade lopen we richting het beeld van de kleine zeemeermin. Een kleine plaquette op de hoek van een huis herinnert eraan dat daar luitenant Gregers Bojesen op 5 mei 1945 gesneuveld is voor koning en vaderland. Onverwachts komen we uit bij het Churchillpark, met de St. Alban’s Anglicaanse kerk. De kerk nodigt uit voor een bezoek binnen. De entree is gratis maar een vrijwillige bijdrage wordt op prijs gesteld want de kerk krijgt geen subsidie. De ervaren vrijwilligster reikt ons meteen een uitleg in het Nederlands aan. Zeker een bezoekje waard door de fraaie glas-in-loodramen. Naast de kerk ligt de Gefio fontein (Deens: Gefionspringvandet). Het is het grootste monument van Kopenhagen en bestaat uit een grote groep dierenfiguren bereden door de Noorse god Gefjun. Met veel geduld wachten we tot we een foto kunnen maken met zo weinig mogelijk toeristen erop. Het zonnetje brandt behoorlijk als we verder lopen door het park. Langs een kade ligt een cruiseschip dat zijn passagiers al losgelaten heeft in de stad. In de verte zien we een kluwen mensen. Inderdaad bij de kleine zeemeermin. (Deens: Den Lille havfrue) We hadden al gelezen dat het beeld kleiner is dan je zou verwachten, dus voor ons geen tegenvaller. Een horde toeristen slooft zich uit om een zo goed mogelijke foto te maken. Met zoveel mensen erom heen en een lelijke achtergrond valt dit nog niet mee. Een echtpaar vergeet de buggy met kind op de rem te zetten. Het kind kukelt met buggy en al voorover. De beugel van de buggy voorkomt dat het kind met zijn hoofd op de grote keien slaat. Het blijft gelukkig bij het krijsen van de schrik. Een souvenirstalletje verkoopt alleen maar kleine zeemeerminnen maar wel in diverse maten. Dus van kleine ‘kleine zeermeerminnen’ tot grote ‘kleine zeermeerminnen zeg maar. We kopen er één voor onze vitrinekast met kitsche souvenirs. Bij een ander stalletje kopen we een blikje fris. Een kiosk waar alleen Ben & Jerry’s ijs wordt verkocht laten we in dit geval rechts liggen.

De route lijdt ons dwars door de citadel. (Deens: Kastellet) Een gerestaureerd vestingwerk uit 1662 met roodkleurige gebouwen, een kerk en een molen. Leuk om te zien maar wij vinden het niet bijzonder. Apart is wel de planken op de loopbrug die in visgraatmotief gelegd zijn. Je hebt het idee dat het loopoppervlakte schuin ligt maar dat is puur gezichtsbedrog. We vervolgen onze route die door de Marmorkirken (Frederiks kirke) zou moeten lopen. De kerk doet zijn naam eer aan en bestaat grotendeels uit marmer. Wij kijken even binnen in het ronde gebouw. Maar zien geen uitgang aan de andere zijde. De route pakken we op een ander punt weer op. Op weg naar de botanische tuin lopen de Koningstuin in (Deens: Kongens Have) In een rozentuin drinken we wat bij het theehuisje. Door het park lopend zien we kasteel Rosenborg met daarvoor een door een hoge heg ommuurde tuin. (Rosenborg have) Grote buxusvakken opgevuld met rijk bloeiende rode en gele rozen afgewisseld met grote vakken fel blauw bloeiende lavendel. Dit gedeelte ligt wat verscholen en er zijn dan ook maar een paar bezoekers. We nemen de tijd om hier wat te fotograferen. Verder gaat het door het park richting botanische tuinen (Deens: Botanics haven). De ingang kunnen we met behulp van een Deense toch nog vinden. Helaas is het na 15.00 uur zodat de palmenkas al gesloten is.Het park biedt echter nog genoeg om te bekijken, vaste planten, grote waterpartijen en een grote rotstuin. Een moerastuin is net aangelegd. Op een gedeelte van het gazon is het toegestaan te luieren. Vanuit het park gaat het richting centrum (alles nog steeds te voet). Via de winkelstraat Købmagergade komen we automatisch langs de Ronde toren (Deens: Rundetårn) op nr. 52a.

De entree is niet duur, ongeveer € 2 per persoon. Het is de eerste toren die we niet hoeven te beklimmen maar waar we gewoon op een spiraalvormig pad naar boven kunnen lopen. Op de laatste paar meter na. Via een smalle draaitrap bereik je het uitzichtsplatform.

Reden dat de toren zo is gebouwd is dat de koning met zijn paard naar boven kon rijden, gevolgd door zijn vrouw in een koets. Heel bijzonder.

Vanaf de toren heb je een mooi uitzicht over Kopenhagen als is het niet spectaculair. In de toren is ook een expositieruimte voor wisselden tentoonstellingen. (bij de entree inbegrepen) Het is leuk om de kunst even te bekijken. Vanuit de toren is het nog maar 10 minuten lopen naar het metro-station waar we ook onze rondwandeling begonnen. We nemen de metro weer terug naar het hotel. Omdat de metro rijdt zonder bestuurder kunnen we een gedeelte van de rit helemaal voorin zitten. Leuk om eens mee te maken. Na ons opgefrist te hebben is het tijd om aan tafel te gaan. We kiezen nu allemaal voor het buffet. Net als de buslading Aziaten die door vertraging van hun vlucht deze nacht ondergebracht is in het hotel.

Via de link kom je in het volledige fotoalbum Kopenhagen

 

vrijdag 5 juli Kopenhagen – Vissefjärda 290 km

 

Na een rustig ontbijtje (met dezelfde Aziaten) is het weer tijd om te vertrekken. In nog geen 10 minuten rijden we naar de Øresundbrug. Een mooie brug met brede rijbanen. Jammer genoeg zijn er geen plekjes waar je kunt stoppen om de brug van dichtbij te bekijken. Aan de Zweedse kant staan de tol-huisjes. We betalen weer met euro’s. € 45 in dit geval. Het is veel voordeliger dit in eigen valuta te doen of met de creditkaart te betalen.

Als we de brug afrijden houdt een blonde Zweedse douanebeambte ons nog even staande. Wat we komen doen en waar we heengaan? Ja, die Zweden letten wel op, een auto met 55 plussers aanhouden. We merken al direct dat het verkeer hier op de snelweg een stuk rustiger is. Geen wonder, Zweden is 11x zo groot als Nederland en heeft maar ruim 9 miljoen inwoners. Hiervan woont het grootste gedeelte ook nog eens in of rond de grote steden. De tankstations liggen, net als de autohofs in Duitsland, iets van de snelweg af. Vaak ligt er een restaurant naast. Eerst alleen maar even getankt, omgerekend € 1,48 per liter. Lekker goedkoop dus.

Stukken snelweg lopen over in gewone wegen. We zien een mooi kerkje in de verte. Dus even de afslag nemen om de Vastra Vrams kerk (Zweeds: V.Varms Kyrka) te bekijken en te fotograferen. Op de kaart kijken we of een nog een wat grotere plaats tegenkomen op weg naar Karlskrona. Want ook hier geldt dat het wel handig is wat Zweedse Kronen in de portemonnee te hebben.

We gaan de snelweg af bij het plaatsje Sölvesborg. Dit blijkt een toeristisch plaatsje te zijn met allerlei festiviteiten, onder andere een grote kermis. We tanken opnieuw. Dit keer bij een bank. Toch een fijn gevoel wat Zweeds geld op zak te hebben. Er zijn meerdere terrasjes. We kiezen een wat groter terras waar het behoorlijk druk is. Meestal een goed teken. Op een terrasje drinken we koffie en thee met wat lekkers. (Wel even zelf binnenhalen)

Bij een apotheek en een andere winkel vragen we nog even naar een nekkussen. We vervolgen onze weg richting Karlskrona. Vooraf hebben we in de TomTom een willekeurige, in het centrum gelegen straat, ingegeven. Dat pakt goed uit. We zien al snel een parkeergarage waar je vooraf moet betalen. We gooien voor 2 uur muntjes in de betaal-automaat. Met het thuis uitgeprinte kaartje in de hand wandelen we richting haven. Karlskrona is een voormalige marinestad. Een bezienswaardigheid is zeker het Kungsholenfort, dat op een eilandje voor de kust ligt. Het past deze keer niet in ons reisschema.

Maar in de haven is genoeg te zien, o.a. een scheepvaartmuseum.

Het eerste gedeelte is in het bootshuis. Het is vrij toegankelijk en heeft een verzameling sloepen. Door de geur van touw en pek waan je je even 100 jaar terug in de tijd. Leuk om even tussendoor te lopen. Voor een liefhebber zal het ongetwijfeld een hele verzameling zijn. In het hoofdgebouw van het scheepvaartmuseum zelf zijn we niet geweest. Daar moet je echt de tijd voor nemen. Hier moet je overigens wel toegang betalen. Buiten liggen wel een aantal historische, oorlogsschepen afgemeerd. Deze zijn vrij toegankelijk. Er is een leuk aangelegd strandje met duikplanken. Een oud zeilschip, de Baltic Beauty, doorklieft met gebolde witte zeilen het heldere water.

Heerlijk om in alle rust hier over het water naar de eilandjes te kijken. In het centrum van Karlskrona zoeken we nog een terrasje op. Hoewel er twee bediendes in de deuropening staan gebeurd er verder niets. Bij navraag blijkt dat je zelf je drankjes aan de bar moet halen. En zo geschiedde. Voor twee grote Cola en twee grote Tonic zijn we € 7,20 kwijt. Het valt dus wel mee zolang je maar van de alcohol afblijft.

Het is nog zo’n 45 minuten rijden (49 km) naar onze volgende overnachtingsplaats; Bussamåla B&B in Vissefjärda. We komen om 16.40 uur aan.

Op het grote terrein van een voormalig verzorgingstehuis zijn Wout en Christa Buitink (een Nederlands echtpaar) 5 jaar geleden een camping gestart. Rood/bruine schuren steken af tegen het frisse groen van het pas gemaaide gras. De campingplaatsen liggen aan de rand van de weide op een ruim stuk grond. Er is een zwembadje. In een bijgebouw zijn een aantal kamers voor de B&B. Eenvoudig ingericht maar lekker schoon. We hebben een kamer met eigen badkamer gereserveerd. Er zijn ook kamers met gedeelde badkamer en familiekamers. De gastvrouw laat ons de kamers en het gebouw zien. Er is een gezamenlijke zitkamer en keuken waar je zelf je eten kunt bereiden. Ook mag je gebruik maken van de koelkast. (niet van de inhoud van anderen) In het restaurantje krijgen we een gratis kopje koffie of thee als welkom.

Het restaurantje biedt ‘s avonds een aantal eenvoudige maar smaakvolle gerechten aan.

De familie gaat nog even wat rusten terwijl Jannie en ik het terrein wat verkennen. Genietend van de rust zien we de kippen over het terrein scharrelen. De geiten kijken ons wat schaapachtig aan. Een konijntje zittend op zijn achterpoten twijfelt nog even of hij de benen zal nemen. In de avondzon zijn de vlinders nog actief op de witbloeiende struiken. Als de familie wakker is gaan we naar het restaurantje. We moeten er even aan wennen dat we gewoon Nederlands kunnen praten.

Na een prima hamburger met friet en een dame blanche zoeken we het bed weer op. De kamer laat zich gelukkig goed verduisteren want het wordt in deze tijd van het jaar bijna niet donker in Zweden. In 2013 is de camping overgedaan aan een Belgisch echtpaar. Wout en Chris zijn in Vissefjärda het Vissefjärda Cafè gestart, een Cafe, Bakkerij en Bed en Breakfast.

Via de link kom je in het volledige fotoalbum Karlskrona en Vissefjärda

 

zaterdag 6 juli Vissefjärda – Brokind 231 km

 

Als we het restaurantje binnenkomen, komt de geur van versgebakken brood ons al tegemoet. De dochter van Wout en Christa begint een Konditorei in het dorp en gisteren zijn de bakovens geplaatst. Afgelopen nacht hebben ze proefgedraaid en heeft Wout het eerste brood uit de oven gehaald. Dat ligt nu voor de gasten klaar. We nemen lekker de tijd. Christa geeft ons nog wat tips voor bezoek aan de glaswerken. Als we uitchecken, maken we natuurlijk even een foto van dit leuke echtpaar. Vandaag rijden we verder naar het Noorden naar ons hotel in Brokind. In dit bosrijke gebied zitten veel glasblazerijen. Het stond al op de planning er één te bekijken, maar van de gastvrouw krijgen we twee adressen waar we zeker langs moeten gaan. Dus nemen we die ook op in onze route. Op 20 minuten rijden ligt de eerste, Transjö Hytta. Het is rustiek gelegen bij een kabbelend beekje, dat uit een meer stroomt. In het atelier vallen we van de ene in de andere verbazing. Wat staan hier prachtige glazen voorwerpen. Ik ben meteen verliefd op een beeld van een man en vrouw. Verder prachtige vazen en hoofden. Er hangt wel een pittig prijskaartje aan. Maar dit alles is wel met de hand gemaakt en niet machinaal in de grote fabrieken. Al onze vragen over de techniek worden keurig in het Engels beantwoord. We krijgen de techniek van een afbeelding binnen in het glas uitgelegd. Gezien het aantal handelingen begrijpen we de prijzen nu beter. Eén van de glaskunstenaars, Dan Clausen, komt net zijn nieuwste creatie laten zien. Een plateau met gaten. De techniek om deze gaten te krijgen blijkt geheim en ingewikkeld te zijn. Dan legt uit hoeveel jaar hij hier over heeft gedaan. Op het buitenterrein zijn voorwerpen opgenomen in het landschap. In de beek drijven glazen bollen. Er staat een heksenkring van glazen paddenstoelen in het gazon. De familie koopt er één.

De uitstalling van de kunst zo in de natuur heeft iets rustgevends. De glasblazerij is op het moment van bezoek niet in werking. Maar voor mij is dit bezoek één van de hoogtepunten van deze reis.

Op weg naar de volgende stop praten we nog even na over al het moois dat we hebben gezien. We vervolgen onze weg naar Kosta Boda, het middelpunt van het glascentrum. Op een grote parkeerplaats staan campers in allerlei maten opgesteld. Er is een groot winkel-centrum dat overigens vrij ongezellig is en waar hoofdzakelijk kleding wordt verkocht. Alles is rond een glasfabriek opgebouwd. In de glasblazerij wordt een toegangsprijs gevraagd. Twee mannen geven hier demonstraties in het glasblazen. Al wordt er weinig geblazen. Het gaat hoofdzakelijk om het draaien en uittrekken van het gloeiende glas. De vele machines die verder in de hal staan tonen dat het glasblazen alleen voor de toeristen is, de bulk wordt computer-gestuurd gemaakt. Als we een plekje zoeken om wat te drinken blijkt er ook een soort van VVV te zijn. In een aansluitende ruimte wordt er ook glasgeblazen (gratis te bekijken). Hier heb je ook de mogelijkheid zelf een creatie te maken onder deskundige leiding. Erg leuk, zeker voor kinderen. De familie koopt nog een paar T-shirts in de uitverkoop.

 

Onze 3e stop ligt enigszins uit de route. Matt Johansson. Zoals we nu weten een grote naam op het gebied van de glaswerken. De fabriek en winkel liggen in een gehuchtje Målerås. Voor het gebouw staat een oude stoomlocomotief. Gezien de sinds 1 juli 2013 in Zweden gewijzigde wetgeving m.b.t. fotograferen in het openbaar, vraag ik voor de zekerheid maar of ik mag fotograferen. Geen probleem. Het glaswerk verschilt geheel van wat we eerder hebben gezien. Er is een ruimte met grote kunstobjecten. En een ruimte met glassouvenirs en gebruiksvoorwerpen. Boven is een restaurantje en een glasblazerij. Op dat moment waren twee man bezig met demonstreren. (gratis toegankelijk) Het was zeker mooi maar ook commercieel, al was het een stuk minder dan bij Kosta. Zeker een bezoek waard. Via de link kom je in het volledige fotoalbum Glaswerken/Transjö Hyatta/Kosta/Mats Jonassen

Omdat we een stukje van de oorspronkelijke route afgeweken zijn laten we de TomTom zijn werk doen. Via een smal binnenweggetje met hier en daar een karakteristiek roodkleurig Zweeds huisje komen we weer op onze. Het is hier rustig. Heel af en toe komen we een auto tegen. Kilometers lange rechte weg. Oppassen dat ik niet in slaap sukkel zoals de rest van de medereizigers in de auto. Rond 16.30 uur komen we bij ons hotel (Stiftsgården Vårdnäs) in Brokind aan. Er staan veel auto’s. We rijden zover mogelijk door naar de receptie (lopen kan altijd nog) en vinden daar inderdaad een parkeerplaatsje, werkelijk degene die het dichts bij de ingang van het hotel ligt. Het hotel ligt op heuvelachtig terrein. Benieuwd hoe het bij de receptie is. Enkele negatieve recensies gaven aan dat er alleen Zweeds gesproken werd. Wij worden echter heel vriendelijk en Engelssprekend ontvangen. Later bleek dat we eigenlijk voor 16.00 uur hadden moeten inchecken, maar niemand die daar over begon.

We krijgen twee kamers in het hoofdgebouw op de 1e verdieping (geen lift). Als welkom liggen op de kamer een paar zakjes zonnebloemzaad. Weer eens iets anders. Ook hier weer erg warm, geen airco. Ramen kunnen wel open en voor de zekerheid gebruiken we vitrage als muggenhor. Leuke tegenstelling, er zijn moderne sloten met pasjes maar wel een oude dikke tv. Het uitzicht op het meer is prachtig. De twee eenpersoonsbedden staan in een L vorm met een paar meter ertussen. Voor één nachtje wel te doen. Als eerste doen we de handdoekverwarmers in de badkamer maar uit. Dit zal winters best lekker zijn maar met 25 graden buiten totaal overbodig. Voor het eten is er best nog wel tijd om de omgeving te verkennen. Er loopt een wandelpad onder langs het meer. Er wordt nog gezwommen in het meer. Als het laatste zuchtje wind is gaan liggen tovert het meer zich in een spiegel. Alleen onderbroken door het monotone geluid van een enkel motorbootje dat met zijn vaart de spiegel omzet in een gerimpeld oppervlakte. Er is een terreintje met houten banken op een rij en een houten kruis. Hier worden in de openlucht kerkdiensten gehouden. Naast het hoofdgebouw ligt een klein kerkje. Waarschijnlijk is het hotel een soort conferentieoord behorend aan een kerk.

Lees de reserveringsbevestiging altijd goed! Diner is hier wel mogelijk maar je moet wel van te voren reserveren. Dat had ik dus via mail al gedaan en ook keurig een bevestiging daarvan ontvangen. Daarbij werd overigens al aangegeven dat ze die avond een grote groep voor een barbecue zouden hebben. Wij kunnen ook een grillplate krijgen voor een bepaald bedrag. Om 18.45 uur zitten we aan tafel. Binnen, maar wel met uitzicht over het meer. (de groep had de buitenruimte gereserveerd) De mannen trakeren zich maar een keer op een biertje. Ze hebben hier diverse bieren, ook Belgische. Het meisje wil er zeker van zijn dat ze ons de goede geeft en komt met meerdere flesjes bier aan. Ondanks onze bezwering dat het echt niet nodig is. Op vakantie zijn we namelijk niet zo moeilijk. We krijgen elk een mooi opgemaakt bord met diverse soorten gegrild vlees (koud) en heerlijke kleine aardappeltjes in saus. Daarna ijs met verse bessen. De kok komt nog langs en geeft ons nog een extra schaaltje aardbeien. Dit soort dingen maakt het extra leuk. Er wordt aandacht aan het eten en de gasten besteed. We kunnen nog koffie en thee nemen, zit allemaal bij de prijs in. Precies € 80 met z’n vieren, inclusief drank. Een stuk goedkoper dan wat ons via e-mail werd aangeboden. Dus weer een meevaller.

 

7 juli Brokind – Stockholm 239 km

 

Het is zondag en dan staan de Zweden blijkbaar later op. Het ontbijtbuffet is pas vanaf 8 uur geopend. En als echte Hollanders staan we dan ook om 8 uur op de stoep. We zijn de eersten en het duurt enige tijd voordat er meer gasten binnenkomen.

De broodjes zijn nog warm en het buffet is verder ook prima. Om 09.15 uur hebben we voldoende binnen om de dag te beginnen. Vandaag is ons eindpunt Stockholm. We overleggen nog even waar we een stop zullen plannen. Om 09.30 uur rijden we weg na een snelle uitcheck. In Linköping gaan we het openluchtmuseum bezoeken. We komen er al om 10.00 uur aan. Zowel de entree als het parkeren is hier gratis. Zoals op zoveel plekken in Zweden kun je ook bij dit museum een gratis plattegrond uit een bak halen.

Het museum ligt aan een doorgaande weg aan de rand van Linköping. Het is vrij toegankelijk zonder hekken. Er zijn zo’n 40 gebouwen samengebracht. Het geheel wordt extra leuk door een aantal vrijwilligers die als figuranten rondlopen. (Alleen in de periode midden juni tot eind augustus) Er is een tuin speciaal voor slechtziende/blinde bezoekers. In een touwslagerij worden demonstraties gegeven. Er zijn wat winkeltjes. We eten een hotdog bij een stalletje. Een dame met grote bloemtatoeages moet gefotografeerd worden (eerst maar even gevraagd). Tot slot bekijken we nog het politiemuseumpje, een oude school en als laatste de apotheek waar we toevallig langs komen op weg naar de auto. Twee enthousiaste dames willen er alles over vertellen. De apotheek ligt wat aan de rand net buiten de looproute maar is de moeite waard. Al met al hebben we er toch 2,5 uur rondgelopen. En dan zijn we nog niet eens in het gedeelte met de boerderij en het spoorwegmuseum geweest.

Wij rijden weer een uurtje verder. We hebben nog tijd voor een extra stop. Bij Nyköping gaan we de snelweg af. Stoppen bij een groot informatiebord en pakken weer een gratis plattegrond. Heel handig om even snel te zien wat hier de moeite waard is. Er zou een leuk haventje zijn bij Oxelösund op ongeveer 12 minuten rijden.

Het is niet groot en alle parkeerplaatsen zijn vol. Maar we hebben geluk dat er net iemand weggaat. We parkeren aan het haventje. Je kunt van hieruit een soort natuurwandeling maken. Volg de blauwe palen en stenen.Een smal paadje voert langs het water, door de achtertuinen van mensen en over een rotspartij. Waarschijnlijk zijn er wat stenen verlegd want de route wordt onduidelijk. We snijden een stuk af. Bij een aantal oude huizen staat een informatiebordje. Op een heuveltje is een klein restaurantje met bankjes over het terrein. We drinken wat met uitzicht over het water en verwonderen ons over een medewerkster die een parasol in de rotsachtige bodem probeert te steken. (terwijl een aantal meters verderop een houder staat) Twee wat oudere dames uitgedost in licht blauw genieten van hun praatje en hun thee.

Via de link kom je in het volledige fotoalbum Brokind / Openluchtmuseum Linköping

 

We stappen weer in de auto en dankzij de airco is het snel weer aangenaam.

Het laatste stukje naar Stockholm gaat grotendeels voorspoedig. We rijden op de TomTom. Het is behoorlijk druk en veel wegen zijn hier 4-baans. Er wordt aan de wegen gewerkt.(waar niet?) Dat is waarschijnlijk ook de reden dat onze TomTom de gewijzigde situatie niet herkent.

We moeten vlakbij zijn, nemen de afslag, moeten hier rechts waar het niet kan en rijden weer in tegengestelde richting de stad uit. Gelukkig is er al snel een afslag waar we weer keren. Rijden de route nogmaals…. En nogmaals. Het blijkt dat we in de bocht van een afslag een doorsteekje links moeten nemen. Of dit allemaal verkeerstechnisch wel kan weet ik niet. Een Zweed weet zeker van niet en toetert. Opletten dus. Al snel herkent de familie de naam van het hotel. We parkeren en laten de bagage nog even in de auto. Zijn we hier wel goed?

Dat blijkt het geval. Het is het Ibis Styles Stockholm Järva, net buiten Stockholm, waar we drie nachten blijven. Een vriendelijk dame checkt ons in en geeft ons de code voor de afgesloten parkeergarage aan de overkant, waar we gratis kunnen parkeren. Ze legt ons uit hoe en waar we de code moeten gebruiken en op welke verdieping we moeten parkeren. Het is nogal veel na zo’n lange dag. Als ik aangeef dat ze de politie maar moet bellen als we over een uur nog niet terug zijn, blijkt ze over een gezonde dosis humor te bezitten.

We wisten het al: de bar en restaurant zijn op zondag gesloten. Een goede pizzeria ligt net achter het hotel. We eten lekker buiten bij een pizzeria die gerund wordt door twee Turkse broers. Ze spreken bijna geen Engels maar weten wel een hele serie Nederlandse plaatsen op te sommen waar ze wel eens geweest zijn. Ze hebben familie in Zoetermeer, ook met een pizzeria.

Na het eten lopen we nog even door naar het station (Ulriksdal) om alvast wat info te vragen over de trein naar Stockholm.

Een vriendelijke maar nog redelijk onervaren jongen legt ons in zo goed mogelijk Engels uit dat we het beste als groep kunnen reizen. Je laat wat geld op een soort OV kaart zetten en zo reis je het goedkoopst. Omdat we er nu toch zijn vragen we of we alvast zo’n kaart kunnen kopen, dat scheelt ons tijd de volgende ochtend. Dat kan.

Als hij alles nog eens herhaalt bekruipt mij het gevoel dat er iets niet goed gaat. Wat blijkt, hij heeft ook meteen een reis op dezelfde avond afgeboekt. En dat kan hij niet corrigeren. Hij belt meerdere nummers af, maar alles is gesloten. In lichte paniek vertelt hij ons dat we het de volgende ochtend maar bij zijn collega moeten vragen. We zijn een uurtje verder en hebben nog steeds vakantie. We zeggen dat we het morgen gaan proberen.

 

maandag 8 juli Stockholm

 

Om 8 uur zitten we aan het ontbijt en vragen ons af hoe de soap met de treinkaartjes zal aflopen. 09.20 uur zijn we op het station en leggen het de collega uit. Hij begrijpt wat er gebeurd is. Ook hij kan het niet corrigeren. Dat moet gebeuren op een afdeling in Stockholm zelf. Daar moeten we ons persoonlijk melden. Hij geeft aan waar we moeten zijn en laat ons gratis door de toegangspoortjes zodat we het perron op kunnen. Voor ons maakt het eigenlijk niet meer uit. Door de gratis doortocht is het bedrag voor ons gelijkgetrokken. We laten het hier verder dan ook bij. Om 09.30 uur pakken we de trein die om de 8 minuten rijdt. Een moderne pendeltrein drie zitplaatsen aan de ene kant en twee aan de andere kant van het gangpad. In 10 minuten zitten we op het centraal station in Stockholm. Stockholm wordt ook wel het Venetië van het Noorden genoemd, want het is gebouwd op 14 eilandjes met bruggen met elkaar verbonden.

Vandaag staat eerst het oudste deel van de stad, Gamla Stan, op het programma. We lopen via de Vasabron en Kanslikajen naar het Koninklijk paleis. De wacht wordt net geïnspecteerd. We lopen aan de buitenkant van het oude centrum via de Skeppsbron tot we besluiten een smal steegje in te duiken. We komen uit op het enige plein met een standbeeld van Evert Staube. Een in Zweden bekende zanger/dichter die in 1976 is overleden. Het lijkt wel of alle toeristen vandaag in de oude stad zijn. Het zal hier altijd druk zijn. Heel toeristisch ingesteld met veel (dure) terrassen en souvenirwinkels. We zien een groepje, vermoedelijk Roemenen, balletje- balletje spelen. Door een tijdje te observeren zie je hoe het werkt. Zo’n groep bestaat uit 8 man. Eén speelt de balletjes en een man of vier doen of ze toevallige meespelers zijn. Ze zetten bedragen in en ‘winnen’ ook geregeld wat. De rest staat op een afstandje nonchalant tegen een gevel te leunen. Komt de politie in de buurt dan volgt een seintje en gaat het in een lichte draf een eindje verderop waarbij het geheel zich in andere combinatie herhaald. “Nee, nee, hier spelen we niet voor geld. Kijk hier heeft u van mij 100 kronen en spelen maar”. Daarna volgt natuurlijk wel een inzet. Net als in elke grote stad tref je hier ook zwervers aan. Ook mensen met een lichamelijke handicap die bedelen. Als je meerdere steden hebt bezocht dan is deze oude stad niet bijzonder. We zijn wel aan koffie toe en nemen een zijsteegje om even uit de hectiek te zijn. We zijn in de veronderstelling dat de prijzen hier wat gunstiger liggen. Niet dus. Schrikbarend duur en vandaag geen bediening op het terras. (4 euro voor een cappuccino)

Na de koffiepauze zien we toevallig een kerk die even later de Duitse kerk (Zweeds: Tyska Kyrkan) blijkt te zijn. Binnen blijkt de kerk werkelijk bijzonder. Rondom glas- in- lood ramen. De Koninklijke loge en de schilderingen. Dit is echt een aanrader. Ik vond het van de bezienswaardigheden één van de hoogtepunten van Stockholm. Ook een aanrader is het Sommer-cafe Unter den Linden een Duits café dat bij de kerk hoort. Het is alleen in de zomer een paar maanden geopend en wordt gerund door vrijwilligers van de kerk. Op het terras waan je je echt ‘Unter den Linden’. Twee medewerkers lachen me vriendelijk toe en een handgebaar is voldoende om ze te laten poseren voor een foto. We kopen wat cadeautjes voor de thuisblijvers en ansichtkaarten.

Op de terugweg komen we langs de andere zijde van het paleis en besluiten nog even een kijkje op de binnenplaats te gaan nemen. Er staan meerdere wachtposten in blauwe uniformen en met grote glimmende helmen. Aan de zijkant lopen wat heren heen en weer. Er staat wat te gebeuren. Om 14.00 uur gaat er een wisseling van de wacht plaatsvinden. Een leuke traditie om te bekijken. Hardlopend vanonder de poort, opgesplitst in groepjes die elk hun eigen kant opgaan om de wachten rond het paleis af te lossen. Dat alles tegen de richting van de klok in. De wacht die het dichts bij staat moet hiervoor helemaal rond het paleis marcheren nadat ze is afgelost. Als je tijd hebt dus zeker even de wisseling van de wacht gaan bekijken.

Via de link kom je in het volledige fotoalbum wisseling van de wacht Kungliga Slottet

Van daaruit is het rechtdoor langs het Zweedse rijksgebouw (Zweeds: Sveriges Riksdag) de Drottninggatan, (hoofdwinkelstraat) in. Alle grote merken zijn hier vertegenwoordigd. Er worden nog wat ansichtkaarten gekocht. We willen nog naar het stadspark. We nemen een route over een marktpleintje. Bij een 20 tal stalletjes wordt allemaal hetzelfde verkocht. Ook nog eens bijna op dezelfde manier uitgestald. Vers fruit en groenten. Het plein wordt opge-sierd met wat beelden in een fonteintje. In het concerthuis is een gratis expositie over Nobel-prijswinnaars. Er hangen een aantal mooie foto’s maar verder niet zo spannend. Het gebouw zelf is prachtig gerestaureerd en van binnen een bezienswaardigheid. Vanuit de hal klinkt klassieke muziek. Drie jongeren spelen hier vol overgave meerdere stukken. Buiten, op de brede trappen van het concerthuis luisteren we hier een tijdje naar. We vervolgen onze weg naar het park. Plotseling komen we op de David Bagares gata bij een stel steile trappen. (staat niet op onze plattegrond aangegeven) Daar hebben we met deze warmte geen zin meer in. Gelukkig zien we de ingang van een fiets/ voetgangerstunnel, de Brunkeberg tunnel. Een mooie tunnel met gele wanden en een spiegelend plafond. Vlak achter de tunnel ligt het park. Veel stelletjes en groepjes liggen hier lekker te liggen. Er staan wat oude bomen. Rond een standbeeld is een bloemenperk aangelegd. Leuk gezien te hebben, maar de weg erna toe was interessanter. Wel een goede plek als je even uit de drukte wil zijn. Terug gaat het naar de hoofdstraat, weer via de tunnel.

Het is inmiddels etenstijd en lopend richting station via de Drottninggatan kijken we hier en daar op de menukaart. Bij restaurant Drottninghof zien we een groot reclame doek met gunstig geprijsde grillgerechten. Ook het terras oogt gezellig. Er is nog net een tafeltje voor vier. Als we de menukaart krijgen zien we allemaal duurder geprijsde gerechten. Volgens de medewerkster zitten die andere gerechten echter in haar hoofd. Dus kunnen we die gewoon bestellen. Het smaakt prima. Als we genoeg ‘mensjes’ hebben gekeken gaan we weer op pad. Bij het station nemen we de ingang aan de Klarabergsgatan. Toevallig zijn we dan meteen bij het perron van de pendeltrein, zonder helemaal het grote station te hoeven doorkruisen. We laten onze rit afschrijven bij het loket. Om 19.30 uur nemen we de trein terug. In het hotel drinken we wat in de bar, we zijn de enigen. In de hal gaan we even op internet, er staan 3 computers waar je gratis gebruik van kunt maken. Ook staat hier een koffie/thee automaat en gekoeld water met en zonder bubbeltjes. Ook hier kun je gratis gebruik van maken.

 

dinsdag 9 juli Stockholm

 

We gaan wat later aan het ontbijt, 08.30 uur. Om 10.00 uur zijn we weer op het centraal station van Stockholm. We nemen weer de uitgang aan de Klarabergsgatan. Net zo handig. Aan de rechterkant zien we een smal doorkijkje naar een kerk. (S:ta Clara Kyrke) Even mee pakken. Op het pleintje voor de kerk staan lange rijen mensen. Ze lopen berustend langs lange tafels. Hier krijgen ze een zakje met eten en drinken. Waarschijnlijk allemaal daklozen. We voelen ons wat ongemakkelijk als toeristen tussen deze groep. Snel naar Kungsträdgården, een smal maar langgerekt park (vroeger de Koninklijke moestuin).Een grote drooggevallen fontein, muziekpodium omgeven door kunstgras en een fontein waar het water in kleine straaltjes naar beneden valt. Als in het voorjaar de bomen in bloei staan is het zeker prachtig. Maar nu vind ik het een saai park. Vanaf de Skeppsholmbron (Zweeds bron=brug) zien we de oude stad liggen aan de overzijde van het water. Het ziet er van deze zijde mooier uit dan gisteren. Het is al snel warm.

We lopen langs het water op het eiland Skeppsholmen naar het volgend schiereilandje, Kastelholmen. Er is weinig te beleven, er is een klein kasteeltje. Het kasteeltje is niet toegan-kelijk. Er klinkt gegil vanuit de achtbaan aan de overkant. Hier kun je terecht in het Tivoli Gröna Lund attractiepark. Op het terras van hotel Skeppsholmen vinden we een plekje in de schaduw. Tijd voor een kopje koffie. Een prachtig design hotel. (even opgezocht op internet, prijzen liggen tussen €266 tot €358 per nacht.) Voor de koffie wordt een normale prijs gere-kend. Als we verder langs de waterkant lopen kijken we waar we de boot naar de overzijde (Djurgarden) kunnen nemen. Via de brug er omheen lopen kan ook maar in deze hitte hebben we daar geen zin in. Als we op de aanlegsteiger naar de vaarschema’s kijken worden we aangesproken door een medewerker op, wat later blijkt, een taxibootje te zijn. Als we 20 minuten geduld hebben brengen ze ons overal naar toe waar we willen. Ze houden net pauze. We vinden het prima. Ze gaan even zwemmen, roken een peukje en een komt met een schaaltje aardbeien langs om te laten proeven. Kunnen we aan boord kopen. Ik vertel hem dat hij dat slim doet, hij lacht en ik krijg een high-five. We worden van Skeppsholmen naar Djurgarden overgevaren. Onderweg kopen we een bakje aardbeien….  We laten ons er uitzetten bij het scheepsmuseum (Vasamuset). Het is een tochtje van een paar minuten. De prijs is gelijk aan die van de veerboten, maar dit is net zo leuk. Lopen linksaf richting brug, een kapokboom strooit zijn witte pluizen. Het lijkt wel een wintertafereel. Plan is om door het park richting rozentuin te lopen. Via een felblauwe poort versiert met gouden beelden gaan we het park in. Enkele honderden ganzen doen zich tegoed aan het gazon. Er staan fraaie paars/roze borders. Wat een rustpunt in zo’n drukke stad. Aan de overkant van het water staat de tv toren die we toch maar overslaan. De route gaat heuvel op. Het is even zoeken naar de rozentuin. Ook deze is leuk maar niet bijzonder. Wel leuk is een kiosk met lekkernijen met daarachter een boomgaardje waar je lekker kunt zitten of liggen. De bankjes zijn bezet, maar wij volgen anderen en gaan even lekker in de schaduw liggen met wat fris en wat lekkers. We kijken nog even bij de kleine rozentuin en gaan de heuvel weer af om via de brug het schiereiland te verlaten. Door de drukke winkelstraat lopen we terug naar het station. Daar nemen we de trein van 17.10 uur en zijn om 17.35 uur al weer bij het hotel. We blijven een keer in het hotel eten. De dinerkaart in het hotel kent maar 5 hoofdgerechten. We gaan alle vier voor de kip. Helaas de kip is vanavond niet aanwezig. Als we een grapje maken over de weggevlogen kip kan de medewerkster er niet om lachen. Na het eten strekken we nog even de benen en halen een ijsje bij het tankstation schuin tegenover het hotel. Dit hadden we eerder moeten ontdekken. Het tankstation heeft een grote winkel en zelfs enkele zitjes om je salade of broodje op te eten. We nemen een zakje chips mee voor op de kamer. Een medewerker wijst ons er in het Engels nog even op dat de 2e zak gratis is. Ja, ons Zweeds is nog niet optimaal. In het hotel nemen we, onder het genot van een gratis kopje koffie, even de gelegenheid om in de hal de vakantiekaarten te schrijven. We zijn onderweg naar de lift als de baliemedewerker zijn handen uitsteekt en de kaarten van ons over wil nemen. Hij zorgt voor verzending. (sommige zijn na 3 dagen al op het adres in Nederland bezorgd!)

Via de link kom je in het volledige fotoalbum Stockholm

woensdag 10 juli Stockholm – Mariestad 300 km

 

Om 8 uur zitten we weer aan het ontbijt. In tegenstelling tot het diner is het ontbijtbuffet prima. De super dame achter de balie zegt dat het stil zal worden in het hotel na ons vertrek. We wisselen visitekaartjes uit. Ik maak nog even een foto van haar. Gaat ze gebruiken als profielfoto zegt ze en op haar CV. We halen de auto uit de parkeergarage en gaan onderweg naar onze volgende overnachtingsplaats een B&B bij het slot bij Mariestad. Het regent licht. We zitten aan de noordkant van de stad dus hoeven niet meer door of langs de stad. Na een paar km. is het al rustig op de snelweg. Het regent niet veel meer. De rit gaat voorspoedig zodat we op de kaart zomaar een bezienswaardigheid uitkiezen. Een oud kasteeltje 10 km. van de snelweg lijkt ons wel iets. Het kasteeltje is van buiten wel aardig. Alleen nu niet geopend. In een bijgebouwtje dat vroeger dienst deed als de keuken is een klein restaurantje gevestigd. (I.v.m. brandgevaar werd een keuken vroeger niet in het kasteel aangelegd) We wachten een kwartiertje tot de locatie opengaat. Verse koffie en thee met wat lekkers. Cake aangevuld met vanillesaus en aardbeien. We rijden nog iets verder en bekijken een oud sluisje.

Dan pakken we de route op de snelweg weer op. Onze volgde stop staat gepland in Örebro. Langs de snelweg staat weer informatie over het plaatsje. Helaas zijn de plattegrondjes op. De TomTom leidt ons naar een parkeerplaats vlak bij het kasteel. Örebro is een toeristisch plaatsje de slotgracht rond het kasteel is leuk aangelegd en je kunt leuk rond het kasteeltje wandelen.

Ons B&B heeft geen adres dus de TomTom moet het met coördinaten doen. En dat doet hij. Langs een oprijlaan komen we bij het kasteel Börstorp (uit 1646). Als we uitstappen, komt er een dame op me af die vraagt: “ Arie”? Ze zegt dat we bij het gebouwtje mogen parkeren, lekker dichtbij.

Ze laat ons de kamers zien op de 1e verdieping. We hebben de mooiste kamers volgens haar. We hebben kamer nr.1 en de familie heeft kamer nr. 3. Dit zijn inderdaad de grootste kamers. Historisch ingericht en net gerenoveerd. Ze legt wat uit over het landgoed, het schijnt bekend te zijn in heel Zweden om zijn vlees. Er worden in het wild 400 koeien gehouden. We vragen of er een restaurant in de buurt is. Ze adviseert een restaurant in het plaatsje Sjötorp, op nog geen 10 minuten rijden. Sinds kort heeft ze contact met de eigenaar en deze gaat binnenkort het vlees op het menu zetten. Als we willen kan zij wel even reserveren. Het lijkt ons prima. We hebben nog tijd om even de benen te strekken en lopen een lange oprijlaan af. Een kudde koeien staat ons afwisselend angstig en nieuwsgierig aan te kijken. Dan is het tijd om richting restaurant te gaan.

Het restaurant, Kajutan, ligt naast de sluis waar op dat moment net een zeilschip geschut wordt. We zien niet echt een verwijzing naar een parkeerplaats. Daarom parkeren we de auto op een plek waarvan we niet zeker weten of het wel openbaar parkeren is. Het restaurant heeft een grote serre maar omdat het daar wat tocht besluiten we binnen te eten. De kaart is in het Zweeds maar de bediening neemt alle tijd om het volledige menu in het Engels door te nemen.

We eten kip met de kleine aardappeltjes. We hebben ze al een paar keer gegeten hier in Zweden en vragen nu maar eens hoe ze bereid worden. Ongeschilde kleine krielaardappeltjes worden in de oven gestoomd in roomboter met kruiden. Heerlijk. Ook bij de desserts weet iedereen weer wat te kiezen. Mijn chocoladecakeje, opgevuld met warme vloeibare chocolade een toef slagroom en natuurlijk aardbeien is super. Tot slot krijgen we nog een drankje van het huis. Een soort likeur. Te meer blijkt weer wat goed personeel voor een zaak kan doen. Jammer dat we hier maar één dag zijn. Nu we toch in Sjötorp zijn willen we de omgeving bekijken.Sjötorp ligt waar het Götakanaal (Zweeds: Göta kanal) in het Vänermeer (Zweeds: Vänern) stroomt.

Het Vänern is het grootste meer van Zweden. Het heeft een oppervlakte van 5655 km². Ter vergelijking, het IJsselmeer is 1100 km².In het kanaal zien we vlak achter elkaar meerdere sluizen om het grote hoogteverschil te overbruggen. Een kleine rondwandeling langs het haventje en meertje met een oversteek over een oude sluisdeur. Op een terras aan de overkant wordt live muziek gespeeld. Er is een grote parkeerplaats voor campers die helemaal vol staat. Aan de andere kant van de sluis is een museumrestaurant. Daar drinken we nog een koffie en thee. Na betaling aan de bar mag je deze zelf inschenken. Dat zijn we hier al vaker tegengekomen. Ook hier weer een even vriendelijk echtpaar dat de zaak runt.

Teruglopend zien we een grote camper op de plaats staan waar ik de auto had geparkeerd. Hij zou toch niet…? Gelukkig blijkt het gezichtsbedrog. Onze auto valt in het niet bij de grote camper.

In 10 minuten zijn we weer op het landgoed. We gaan direct naar onze kamers, daar willen we ook nog even van genieten. Batterijen opladen, ook van de fototoestellen. Dagboekje bijhouden en de route van morgen bekijken. Via de link kom je in het volledige fotoalbum Börstorp Slott / Ostebro

 

donderdag 11 juli Börstorp Slott - Mölndal 195 km

 

Zoals het kasteelheren betaamd is het ontbijt pas vanaf 08.30 uur. We zijn natuurlijk weer het eerste. Het ontbijt wordt geserveerd in de keuken van het kasteeltje. De keuken is authentiek ingericht. Hier is nog goed te zien dat de eigenaren nog het nodige opknapwerk te doen hebben. De keuken zelf ziet er goed en gezellig uit. Aan de lamp te zien zijn ze ook creatief hier. Een oude kaarsenkandelaar is wit gespoten en voorzien van enkele halogeenlampjes… Het plafond is nog in oude staat. Het pleisterwerk hangt los, maar ach dat heeft ook wel iets. De eigenaresse vertelt dat ze eerst alle kamers naar het niveau willen krijgen van onze kamer. (dus inderdaad de mooiste op het terrein) Even later komt een wat jonger Duits stel binnen. Beide met wat lijkt een ochtendhumeur (iets wat ze volgens mij de vorige avond ook al hadden toen we ze tegenkwamen in het Kajutan restaurant. Ook toen zeiden ze niets tegen elkaar.

Om het gesprek te openen vraag ik of ze uit Duitsland komen. De vrouw antwoord met ja, de man knikt. Meer komt er niet uit. Ik laat ze maar ‘genieten’ van het ontbijt. Even later komt een wat ouder Nederlands stel aan tafel. Een weduwe en weduwnaar die elkaar gevonden hebben sinds een jaar of 6. Zij is van origine Zweedse, maar woont al lang in Nederland. Zij wonen in Drenthe vanwege de kinderen. Ze zijn op vakantie in Zweden en combineren dit met familiebezoek.

Bij het uitchecken een leuke tegenstelling tot het oude kasteeltje en de moderne techniek. Er komt een Ipad tevoorschijn waar een usb-kaarthouder ingeklikt wordt. Een mooi programma met de rekening opent en ik kan betalen met de creditkaart.

Althans na 3x proberen. Het ding/programma blijkt vaker moeite te hebben met Maestro. De rekening wordt keurig uitgeprint en ze zegt dat dezelfde rekening nu ook in m’n mailbox zit. (bleek inderdaad bij terugkomst)

Als ik haar vraag of er nog bezienswaardigheden zijn onderweg naar Göteborg, komt er weer een kaartje tevoorschijn en geeft ze ons wat tips over eilandjes in de buurt. Het lijkt ons wel wat om die te bekijken. We rijden naar de twee eilandjes, de eerste is per brug te bereiken. Bij de brug maken we een stop en lopen wat rond. Een grote vrachtwagen manoeuvreert zich achteruit tussen paaltjes en over een pad dat aan elke kant volgens mij maar 2 cm. breder is dan het gevaarte zelf. Een grote lading keien wordt in het meer gestort, een nieuw dam/haventje wordt zo aangelegd. Boven bij de brug ligt ook een in een grote cirkel gelegde hoop stenen. Een informatiebord legt uit dat dit de restanten zijn van een graf is uit de periode 1500 - 500 voor Chr.

We rijden via de brug het eiland op (is het dan nog een eiland?) De weg slingert zich door oude bossen en koolzaadvelden. Op de terugweg zeker even fotograferen.

Bijj het pontje is een grote parkeerplaats. De auto mag niet mee naar de overkant. Nu is het al moeilijk daar te geraken want het pontje blijkt totaal maar 4 keer per dag te gaan. Een aantal fietsers keert onverrichter zaken terug. We bekijken nog wel even de verschillende soorten rozenbottels die langs de weg staan. Op de terugweg zoeken we een plekje langs de smalle weg om te parkeren zodat we foto’s kunnen maken van de koolzaadvelden.

Ik parkeer op een grasweggetje. De rest van de familie loopt naar een punt waar ze een mooie foto kunnen maken. Een man (hij lijkt een beetje op de schrijver Hans Dorrestein) en zijn hond komen eens kijken wie daar is. Ik blijk op zijn oprit te staan. Ik vertel hem dat we zo weer weg zijn. Geen probleem. Hij spreekt vloeiend Engels. Hij blijkt daar zijn hele leven al te wonen. We wisselen wat gedachten uit over het felle geel van het koolzaad met de vele tinten groen van de bomen erachter. Ik rij de familie achteraan om ze op te pikken en schiet zelf nog even gauw een foto van dat punt.

Op ons gemakje rijden we binnendoor richting Göteborg. Een rood kerkje (Bredsäters kyrka 1666) langs de route dwingt ons tot stoppen door zijn bijzondere bouwstijl. Een rode toren los naast een rode kerk. Een familielid slapend achterlatend in de auto bekijken we het eerst van buiten en dan van binnen. Ook hier zijn we weer de enige bezoekers. Een prachtige spreekstoel en mooie plafondschilderingen. Om de ramen zijn ‘gordijnen’ geschilderd. De kerkjes zijn vrij toegankelijk en overal lijken de grindpaden net aangeharkt. We rijden verder naar Kinnekulle, wat een leuk plaatsje zou moeten zijn. We zien echter niet direct iets leuks maar een bord waaruit we lezen uitzichttoren (Zweeds: utsichtorn) Via een slingerweggetje rijden we naar boven, parkeren en hebben al een uitzicht over een gigantisch meer. Het is vrij warm, en hoewel het niet echt ver lopen is toch nog een aardige opgave. Een familielid denkt sneller te zijn door een paadje te nemen dat een stukje afsnijdt. Na een struikelpartij is hij zijn bril kwijt die hij na enig zoeken weer terugvind. Dus geen tijd bespaart. De uitzichttoren staat op het topje van Kinnekulle. (306 meter) Er wordt een kleine toegangsprijs gevraagd. We slepen ons de trappen op naar boven. Op 19 meter hoogte krijgen we o.a. uitzicht op een enorm meer. Een familielid vraagt zich af of dit soms de zee is. Inderdaad zie je geen overkant. Beneden nemen we koffie en thee met wat lekkers. Op deze wat afgelegen plek moeten we het doen met instantkoffie maar hij smaakt toch prima.

We vragen nog wat over de toren. Buiten staat een monument ter nagedachtenis aan de bemanning van in een 1945 neergestort vliegtuig. Je kunt hier mooi wandelen. Maar daar hebben we vandaag geen tijd meer voor. We dalen af naar de parkeerplaats en slingeren ons de heuvel af. Het laatste stuk rijden we op de snelweg. Bij Göteborg komen we even in lang-zaam rijdend verkeer. Als we de afslag hebben genomen zijn we al bijna direct bij hotel Scandic Mölndal. Hier blijven we twee nachten. Bij het inchecken (16.15 uur) krijgen we twee grote kaarten die we achter de voorruit moeten plaatsen zodat we gratis kunnen parkeren op een van de omliggende parkeerplaatsen. Helaas hebben we geen twee kamers op dezelfde verdieping zoals we altijd vragen.

Op de balie van de receptie een digitaal bord waarop steeds de vertrektijden van tram, bus en trein te zien zijn. Erg handig. De kamers zijn eenvoudig maar schoon. Onze standaardkamer ligt aan de binnenzijde met een raam dat uitkijkt over het restaurant/hal. Er zijn 3 snelle liften. Dat geeft al aan dat het een behoorlijk groot hotel is. Inmiddels is het etenstijd. De menukaart is beperkt en de prijzen pittig. (er is o.a. een Jamie Oliversmenu) . De openingstijden van het restaurant voor het diner zijn dan wel weer uitgebreid, namelijk van 18.00 uur tot 24.00 uur. In de hal tegenover de receptie is een winkeltje met snoep, frisdrank en koffie. We lopen in 5 minuten het centrum van Mölndal in en zoeken eerst een bankautomaat. Er blijken er drie in dezelfde straat te zitten. Dan gaan we opzoek naar een restaurantje. Tegenover het tram/busstation zitten er een aantal. We kiezen voor een grillrestaurant waar we alle vier dezelfde grillplate nemen. De meningen verschillen over de smaak van het eten al is het niet slecht. We wandelen nog een extra rondje richting hotel. Op de kamer zoeken we al snel het bed op.

 

vrijdag 12 juli Göteborg

 

We hebben maar één dag om Göteborg te verkennen, dus we zitten alweer op tijd aan het ontbijt. Er zijn meerdere ruimtes waar je kunt gaan zitten. Het buffet heeft 2 balies met dezelfde producten. Dus een goede doorstroming. Voor de kinderen is er een apart buffetgedeelte op lage tafels.

We zien dan ook veel gezinnen met kinderen. Als we ons volgegeten hebben en de spullen gepakt, lopen we naar het tramstation.

Bij de kiosk tegenover het tramstation kopen we elk een dagkaart voor het openbaarvervoer. Omgerekend ongeveer 11 euro per persoon. Lijkt prijzig maar het gemak dat je ervan hebt weegt daar zeker tegenop. Onbeperkt, tram, bus en trein in de regio. Alle 3 mogelijkheden hier binnen 100 meter.

Voor de tram en de bus is dit het eindpunt van deze lijn en er is dan ook een keerlusje. Als de tram komt en iedereen eruit is stappen wij in. De bestuurder jaagt ons er weer uit. We moeten bij het andere perron zijn. Daar wachten we op dezelfde tram en bestuurder die nu zijn keerlusje heeft gereden. Ach, het is nog steeds vakantie zullen we maar denken. De tram rijdt overigens om de 8 minuten en doet er een klein kwartiertje over naar het centraal station. Onderweg zien we de uitingen van het EK voetbal voor dames al. We stappen uit bij het centraal station. Een mooi historisch gebouw. Op het plein kijken drie beelden; “ horen, zien en zwijgen” hoog over de stad uit. We hebben niet echt een plan vandaag, gaan eerst de oude stad in. Het beeld van Gustof Adolf, de grondlegger van Göteborg siert een plein. Ook deze stad heeft een huurfietsenplan. Lange rijen blauwe fietsen staan klaar voor de toeristen. De haven bij het Operagebouw ligt vol met plezierboten. We slenteren langs het water, zien een aantal schepen die als museum dienen en gaan over een voetgangersbrug weer richting centrum. We zien een leuk tentje, Dahls Bakeshop, om even wat fris te drinken op het terrasje. Het is er druk, veel mensen komen hier een grote bak met salades kopen. De bak mag zelf gevuld worden met diverse salades. Het kokos- en notengebak kijkt ons aan en dat kunnen we niet weerstaan. Als we deze caloriebommen op hebben lopen we verder. Er rijden weinig auto’s.

Wel veel trams en bussen. Het openbaar vervoer is in Zweden toch wel heel goed geregeld. Langs het kanaal zit een artiest (Edward. G. Rangström ) muziek te maken. We volgen het kanaal richting Trädgårdsföreningens park. Zoals zoveel dingen is ook dit park gratis toegankelijk. Rozenperken, kunst, en veel Agapanthussen. Er is ook een mooie grote kas met palmen. Heel mooi park, al zal dit ook wel aan het seizoen liggen. We kopen wat fris bij het restaurantje en gaan even lekker in de schaduw liggen op het gazon. Even een dutje doen. De parken sluiten hier op elkaar aan.(o.a. Kungsparken) Je kunt dus kilometers lopen langs het water en in de schaduw. Verspreid over de gazons liggen ook hier weer veel mensen te genieten. Een levensgrote foto van het Zweedse Damesvoetbalelftal nodigt uit tot fotograferen. Direct daarachter toont de 9-gang haar zang- en streetdancekunsten. Voor ons onbekend, maar een aantal dansers zijn in Zweden toch redelijk bekend. Ze dansen dan ook in andere groepjes. We blijven hier wat langer kijken want ze dansen goed.

Vlak bij een kerk ligt de Haga Stone. We gaan om de beurt op de kleine steen zitten om ons te laten fotograferen. “Wisdom is given to those who sit on the Stone”. Bij dezelfde kerk, Hagakerk (Zweeds: Hagakyrka) zien we een monument voor Raoul Wallenberg.

Op de kaart zien we een historisch straatje, de Haga Nygata. Wel wat toeristisch maar met mooie gebouwen een historische sfeer. Leuke winkeltjes en eetgelegenheden. Göteborg is een hele aardige stad. Zeker als je van tuinen en parken houdt. Je kunt er rondvaarten maken in de stad, maar ook naar de archipel voor de kust. Een dag is te kort om een goede indruk van Göteborg te krijgen. Ook het oorspronkelijke plan om de botanische tuinen te bezoeken laten we varen. Ook omdat we het Trädgårdsföreningenspark al erg mooi vonden.

 

Op de terugweg pakken we de tram richting centraal station. Daar even overstappen (het staat allemaal goed aangegeven inclusief de wachttijd) en in 16 minuten zijn we weer bij het hotel. Na ons opgefrist te hebben lopen we terug naar de restaurantjes bij het tramstation. We gaan naar de Chinees. (Rasa Sayang restaurant) Een enorme Zweedse dame schuift het een naar het ander naar binnen. Het is er gezellig. Een deel van de bediening spreekt Zweeds en het andere deel Chinees. Er is één meisje dat een paar woorden Engels spreekt. Maar daar hebben ze een oplossing voor. Het lijkt haar slim de Engelstalige menukaart te laten zien. Helemaal handig dat deze is voorzien van foto’s van de gerechten! Dus plaatjes kijken en aanwijzen. Dat maakt het weer extra leuk. Gelukkig hoeven we niet te vasten vanavond. Het eten is er prima. Via de link kom je in het volledige fotoalbum Göteborg

 

zaterdag 13 juli Mölndal – Odense 467 km

 

Na een uitgebreid ontbijt en een verwarde TomTom die de oprit na de snelweg eerst niet kan vinden, rijden we langs de kust richting Malmö. De zee zie je maar een enkele keer vanaf de snelweg. Benzinestations zijn de eerste paar honderd kilometer na Göteborg schaars. Dus net op tijd vinden we er een (weer even van de snelweg af). Als we trek in koffie krijgen 12.00 uur lijkt ons Landskrona wel een mooie plaats. De plaats bestaat dit jaar 600 jaar en er zijn allerlei festiviteiten, markt, kermis enz. We zoeken een terrasje in de schaduw. Dat vinden we in een klein steegje bij een Cafe, Gyllene Koppen (boterbloem?) aan de Östergatan 8. Een leuk terrasje opgesierd met planten in potten. Drinken koffie/thee met wat lekkers. Wel weer even binnenhalen. Op de markt kopen we van onze laatste Zweedse kronen een paar koekjestrommels voor de deelnemers van ‘In Goede Aarde’. Hiermee steunen we ook gelijk de kattenadoptie KK. Een stunt-motorrijder toont zijn kunsten. Vooral zijn salto’s met de motor maken indruk. Op het parkeerterrein staat de auto nog lekker in de schaduw. We rijden richting snelweg. De bermen hier zijn breed en ingezaaid met met felbloeiende bloemen. Op de brug richting Denemarken is het een stuk drukker dan op de heenweg. We betalen de tol ditmaal in Deense Kronen. Bij Kopenhagen hebben we een kleine file. Dan nog een klein stukje naar Odense. De TomTom roept dat we bij het hotel gearriveerd zijn. Maar het hotel zien we niet. (uit andere recensies blijken meer mensen hier een probleempje te hebben). We rijden namelijk op een doorgaande weg terwijl het hotel op een terrein naast deze weg ligt. Het Best Western Hotel Odense is een zakenhotel dat bij een conferentiecentrum ligt. Een vrij groot hotel. Toch staan maar een paar auto’s. Het is rustig als we om 15.30 uur inchecken. Onze kamers blijken echt de achterste kamers in het hotel. We moeten er wel om lachen die lange warme gangen. Zakelijk ingericht wel met koffie en thee op de kamer. Voor het eerst dat een kamer minder schoon is. Het hotel heeft o.a. een grote sportzaal waar je een balletje kunt trappen. Het restaurant is in de zomermaanden beperkt open. Het hotel geeft zichzelf 4 sterren, maar in vergelijking met de andere hotels die we bezocht hebben, lijkt ons dit een te hoge kwalificering. De prijs is in deze periode in iedergeval gunstig. Geen hotel voor meerdere nachten voor ons. We willen nog wat van Odense zien, dus om 16.00 uur zitten we weer in de auto richting centrum. We zijn er 32 jaar geleden al eens geweest, maar voor ons is het nu onherkenbaar. De parkeerplaats die we in de TomTom hebben opgegeven blijkt op dit moment een plaats van opgravingen te zijn. We kiezen een andere, iets voorbij de kerk. Er staat een betaalautomaat met omschrijving in het Deens. Het lijkt erop dat we na 13.30 uur hier op zaterdag gratis kunnen parkeren. Ook andere toeristen hebben hetzelfde idee. Er staat inmiddels een politieauto op het terrein. Maar die hebben net wat jongelui aangehouden. Dus we laten het maar. Het eerste wat we tegenkomen is de Odense Domkirke. Toch maar weer even binnenkijken. Ook deze kerk is weer prachtig. Er wordt orgelmuziek gespeeld en dat geeft een perfecte sfeer. Er is een crypte waar enkele skeletten te zien zijn. Onder andere die van Koning Knud. Die is in deze kerk vermoord in 1086 terwijl hij op zijn knieën voor het altaar zat te bidden. We lopen naar het geboortehuis van Hans Christian Andersen. Hier was in het verleden ook het museum gevestigd. Dit zit nu in een nieuw en groter pand. In het parkje staat een klein sprookjesachtig podium. Er zijn hier geregeld sprookjesvertellingen voor de kinderen. Het geheel is een klein historisch centrum en omdat het museum en de winkels inmiddels gesloten zijn is het op het moment van ons bezoek nagenoeg uitgestorven. Het geeft ons mooi de gelegenheid de kleurige huisjes in de avondzon te fotograferen. We zien het parkeerterrein waar we 32 jaar geleden hebben geparkeerd. Het is nu omgetoverd tot een gezellig binnenplein met kunst.

Bij een restaurantje, een typisch Deense Kro in een historisch pand, kijken we even op de menukaart. De prijzen hier zijn ons te pittig. In de winkelstraat zijn nog meer restaurants. Uiteindelijk gaan we bij Jensen's Bøfhus op het terras zitten. Een keten waar we meer zaken zaken van hebben gezien. Het is best druk en ze hebben terrasheaters die hier wel nodig zijn. Hier is prima te eten. Als toetje neemt de familie “All you can eat ijs”. Als we terug zijn bij het hotel staan er aardig wat auto’s. Op onze kamer gooien we de ramen even wijd open en zetten een kopje koffie en thee. De aantekeningen worden bijgewerkt en dan is het weer bedtijd.

 

zondag 14 juli Odense- Hamburg 306 km

 

Het ontbijtbuffet is goed en het is drukker in het hotel dan we dachten. Al snel zijn alle tafels bezet. Mensen moeten buiten de zaal wachten. Het restaurant is dan ook niet erg groot ten op zichte van het aantal kamers.

Voor een groter gezin wordt een schuifwand verwijderd waardoor nog een lange tafel beschikbaar komt. We vragen ons af hoe ze dit doen als het hotel volzit of als er grote groepen zijn. Als we zelf vol zitten maken we plaats voor een wachtend viertal dat ons bedankt. Om 09.30 uur zijn we weer bepakt en rijden we richting Hamburg. Onze laatste overnachtingsplaats is Mercure hotel Mitte. We zijn al eerder in het hotel geweest en weten nu zonder moeite de kleine, smalle ingang naar de parkeergarage te vinden. Met de lift gaat het naar de receptie. Om 13.15 uur zijn we aan het inchecken. Zoals altijd hebben we 2 kamers naast elkaar gereserveerd of in iedergeval op dezelfde verdieping. Omdat we wat vroeg zijn is een van de kamers nog niet klaar. We kunnen even wachten of een andere kamer accepteren. We doen dit laatste zodat we de middag helemaal kunnen benutten. Na een halfuur lopen we al weer in het tegenoverliggende park Plantzen und blomen. Een prachtig gratis toegankelijk stadspark vol met kleurige bloemen. En grote waterpartijen. Langs het water veel bankjes en houten relaxstoelen. Er is een tropische kas en twee restaurantjes. In de zomer is er vaak live-muziek. We volgen het langgerekte park. Even de weg oversteken en de heuvel aflopen en we komen bij de aanlegsteigers bij de haven. (St. Pauli Landungsbrücken ) Daar drinken we een lekker biertje met zicht op de vertrekkende en aankomende boten. We zijn hier al eerder geweest. Dus willen de familie nog even de oude Elbetunnel tonen. Een Japans meisje vraagt of ik even een foto van haar wil maken en toevallig vraagt zij ook naar de tunnel. We kunnen haar op weg helpen. Uit ervaring weten we dat aan de achterzijde van de koepel nog een ingang is, die meestal minder druk is. In de tunnel is het veel drukker dan vorige keer. Maar het is een historisch en uniek bouwwerk dat je absoluut gezien moet hebben als je Hamburg bezoekt. Je kunt door de tunnel naar de overkant lopen, maar dat hebben we dit keer niet gedaan. Buiten is het behoorlijk warm en de pap is ook behoorlijk op als we teruglopen richting hotel. De terugweg lijkt langer dan de heenweg. De rozentuin staat nog op het programma. Dit is ook wel een van de mooiste plekjes van dit park zeker nu alle rozen bloeien. We nemen hier de tijd om even lekker te zitten en te fotograferen. Het hotel biedt vanavond als diner een buffet aan, maar we hebben ook nog een aantal leuke eettentjes verderop ontdekt. Op een paar minuten lopen zit een Indiaas restaurant (Dwaraka). Hier zijn we vorige keer ook al eens geweest. De eigenaar bedient hier zelf, hij lacht vriendelijk maar er kom bijna geen geluid uit. Het heeft wat komisch. Als ik een Indiaas biertje wil proberen komt na een hoop flessengerammel als verlossend woord: “Indiaas bier is op”. We nemen een rijsttafel voor ons vieren. Het smaakt prima en ook de eigenaar komt wat los. Hij verteld dat hij al 25 jaar in Duitsland is en dit restaurant al 18 jaar heeft. Als we afrekenen worden we uitvoerig bedankt. Om 22.00 uur zijn we weer in het hotel. We komen er nu achter dat het enige aanwezige dekbed toch wel erg smal is. We hebben geen zin meer hier achteraan te gaan. De volgende ochtend blijkt ook de familie in de andere kamer hetzelfde probleem te hebben gehad. (bij ons vorig bezoek waren er gewoon twee dekbedden)

Via de link kom je in het volledige fotoalbum Internationale Gartenschau Hamburg

 

maandag 15 juli Hamburg – Ede 408 km

 

We staan vroeg op want we willen de ochtend gebruiken om de Internationale Gartenschau te bezoeken. Deze wordt dit jaar in Hamburg gehouden. Onze familieleden laten wat op zich wachten en wij besluiten vast aan tafel te gaan. Dit blijkt een goede zet want hierdoor hebben we al wel een tafel. In tegenstelling tot vorige keer is het namelijk veel drukker in het hotel en ook hier moeten mensen wachten tot er een plek vrij is. Het ontbijtbuffet is zeer uitgebreid. Maar 20 euro per persoon voor een ontbijt blijven we duur vinden. Hetzelfde geldt voor het parkeren, 15 euro per dag. Voor één dag wel te doen. De avond ervoor heb ik een kaartje ingevuld dat nog 5 euro korting op het parkeertarief zal geven. Bij het uitchecken ontspint zich een kleine lachwekkende soap. De kamers waren in verband met een aanbieding al vooraf afgerekend. Dus alleen het ontbijt en parkeren moeten nog in rekening worden gebracht. Parkeren minus 5 euro. So war so good. Ik betaal met mijn creditkaart. Dan blijkt dat de mede-werkster dit niet als één totaal had mogen boeken. Er komt een senior aan te pas. (waar ken ik dat van ? ) Ik krijg na invulling van allerlei formulieren de 10 euro weer teruggestort op mijn creditkaart. Maar ik moet nu nog wel 5 euro parkeren betalen? De medewerkers overleggen nog steeds met elkaar en kunnen er niet uitkomen. Ik stuur de familie alvast met de bagage naar de auto. Hoe lang gaat dit duren? Ik betaal de gevraagde 5 euro contant en vriendelijk groetend ga ik naar de parkeergarage. Zullen ze het inmiddels snappen? (dat ik dus 5 euro te weinig voor parkeren heb betaald) Als compensatie voor het dure ontbijt zullen we maar zeggen.

We rijden snel door naar de aan de rand van Hamburg gelegen Gartenschau. Deze tuinexpositie willen we nog even meepakken. Van de parkeerplaats is het nog wel even lopen, maar goed. De Gartenschau is ruim opgezet en rond een volkstuinencomplex aangelegd. Gebruikmakend van bestaande waterpartijen. Het thema is ‘Reis om de wereld in 80 tuinen’. Het geheel hoort bij een stadsontwikkelingsproject om een nieuw groot park aan te leggen. Er is zelf een monorail aangelegd. Het park is groot genoeg om een dag door te brengen.

Maar we hebben afgesproken rond 14.00 uur richting huis te gaan. Voor die tijd eten we nog een Hamburger bij een restaurant dat direct naast het park ligt en dat speciaal voor de expositie een ingang vanuit het park gecreëerd heeft. Zo hoef je het park niet uit. Eigenlijk is het te warm om het park te bezoeken, maar als we bij de auto komen staat de parkeerplaats zo goed als vol. We zitten in het Zuiden van Hamburg en zijn zo op de snelweg. Het rijdt lekker door. Onderweg drinken we nog een keer een bakje koffie.

We zijn bijna thuis en hebben geen zin meer in koken. We komen langs Otterlo en gaan daar even op een terrasje zitten. Het Smulhuis is verbouwd en uit-gebreid. De bediening is uitermate vriendelijk en vlot. Het eten is prima. We horen meermalen de mensen om ons heen complimenten maken aan de bediening over het eten, o.a. over de nasi.

De eigenaar blijkt een Chinees te zijn en daardoor staan er naast de gebruikelijke, ook specifieke gerechten op het menu.

Grappig zo dicht bij huis en nog nooit geweest, wel een plekje om te onthouden. Rond 19.30 uur kunnen we de familie thuis afzetten. Even een klein rondje door de tuin om te zien hoe alles gegroeid is.

Om 20.00 uur zijn we zelf thuis.

 

In korte tijd hebben we erg veel gezien, weer leuke mensen ontmoet en mooie plekjes ontdekt.

Wil je meer van onze reisfoto's zien kijk dan in het fotoalbum reisfoto's

Of lees het reisverslag van onze Costa Rica rondreis